|
Bediüzzaman Said Nursi yüzyýlýmýzýn yetiþtirdiði önde gelen Ýslam âlimlerinden biridir. Bitlis’in Hizan kazasýna baðlý Ýsparit nahiyesinin Nurs köyünde 1878 yýlýnda dünyaya gelmiþ, 23 Mart 1960 da Þanlýurfa’da Hakkýn rahmetine kavuþmuþtur.
Harikulade hafýzasý, keskin zekâsý ve üstün kabiliyetleriyle küçük yaþlardan itibaren dikkatleri üzerinde toplayan Said Nursi, normal þartlar altýnda yýllar süren klasik medrese eðitimini üç ay gibi kýsa bir zamanda tamamlamýþtýr. Gençlik yýllarýný çok hareketli bir tahsil hayatý ile geçirmiþtir. Ýlmindeki üstünlüðünü, devrinin âlimleriyle çeþitli zeminlerde yaptýðý münazaralarla bizzat ispatlamýþtýr. Bu meziyetleriyle ilim çevrelerinde kendisini kabul ettirmiþ ve “Bediüzzaman” yani “çaðýn eþsiz güzelliði” lakabýyla anýlmaya baþlamýþtýr.
Said Nursi medrese eðitimiyle dini ilimlerde kazandýðý ihtisasý, çesitli fenlerde yaptýðý inceleme ve araþtýrmalarla tamamlamýþtýr. Bu arada devrinin gazetelerini takip ederek ülkedeki ve dünyadaki geliþmelerle ilgilenmiþtir. Diðer taraftan, doðup büyüdüðü þark topraklarýnýn sýkýntý ve problemlerini bizzat yaþamýþtýr. Bu sebeple Said Nursi, en zaruri ihtiyacýn eðitim olduðu kanaatine varmýþ; bunun için de þarkta din ve fen ilimlerinin birlikte okutulacaðý bir üniversite kurulmasýný temin için yardým istemek maksadýyla 1907 de Ýstanbul’a gelmiþtir. Ýstanbul’da da ilim dünyasýna kendisini kýsa sürede kabul ettiren Bediüzzaman, çeþitli gazetelerde yazdýðý makalelerle meþrutiyete Ýslam namýna sahip çýkmýþtýr. 1909 da patlak veren 31 Mart Olayýnda yatýþtýrýcý bir rol oynamýþtýr. Buna raðmen, haksýz ithamlarla Sýkýyönetim Mahkemesine çýkarýlmýþ, ancak beraat etmiþtir. Bu hadiseden sonra Ýstanbul’dan ayrýlarak þarka dönmüþtür.
Birinci Dünya Savaþýnýn patlak verdiði günlerde Van’da bulunan Bediüzzaman, talebeleriyle birlikte gönüllü milis alaylarý teþkil ederek cepheye koþmuþtur. Van müdafaasýnda çok büyük hizmetler vermiþ; savaþta birçok talebesi þehit olmuþ, kendisi de Bitlis müdafaasý sýrasýnda yaralanmýþ ve esir düþmüþtür. Yaklaþýk üç yýl Rusya’da esaret hayatý yaþadýktan sonra Varþova, Viyana ve Sofya yoluyla Ýstanbul’a dönmüþtür.
Ýstanbul’da devlet ricalinin ve ilim çevrelerinin büyük teveccühüyle karþýlanmýþ; Dar’ül-Hikmet’il-Ýslamiye azalýðýna tayin edilmiþtir. Bu devrede, resmi vazifesinden aldýðý maaþla kendi kitaplarýný bastýran ve bunlarý parasýz daðýtan Bediüzzaman, Ýstanbul’un iþgali sýrasýnda neþrettiði Hutuvat-ý Sitte adlý broþürle büyük hizmet etmiþ ve iþgal kuvvetlerinin planlarýný bozmuþtur. Yine iþgalcilerin baskýsý altýnda verilen ve Anadolu’daki kuvay-ý milliye hareketini “isyan” olarak vasýflandýran þeyhülislam fetvasýna karþý, mukabil bir fetva vererek milli kurtuluþ hareketinin meþruiyetini ilan etmiþtir. Bu hizmetleriyle Anadolu’da kurulan Millet Meclisinin takdirini kazanmýþtýr. Mükerrer davetler neticesinde 1922 sonlarýnda Ankara’ya gelmiþ ve Mecliste merasimle karþýlanmýþtýr. Bediüzzaman daha sonra Van’a dönmüþtür.
Bediüzzaman , Van’da ikamet ettiði uzlethanesinden alýnarak Burdur’a oradan da Isparta’nýn Barla nahiyesine götürülmüþtür. Burada “manevi cihat” hizmetini baþlatmýþ, telif ettiði eserlerde iman esaslarýný terennüm etmiþtir. Bu eserler, imanýný tehlikede hisseden halkýn büyük teveccüh ve raðbetine mazhar olmuþtur. Elden ele dolaþarak hýzla yayýlmýþtýr. 1935’te Eskiþehir, 1943’te Denizli, 1947’de Afyon, 1952’de Ýstanbul mahkemelerine çýkarýlmýþtýr. Kastamonu, Emirdað, Isparta’ da tarassud ve takip altýnda yaþamaya mecbur edilmiþtir.
Hayatýnýn son günlerine kadar iman ve Kuran hizmetini büyük bir kararlýlýkla devam ettiren Bediüzzaman, telif ettiði 6000 küsür sayfalýk Risale-i Nur külliyatýný tamamlamaya muvaffak olmuþtur. Bu eserler bugün birçok dünya dillerine çevrilmiþtir. Bugün dünyanýn her yerine binlerce insan tarafýndan eserleri þevkle okunmaktadýr. Ýstiklal Marþý Þairimiz öyle der:
“Doðrudan doðruya Kuran’dan alýp ilhamý,
Asrýn idrakine söyletmeliyiz Ýslam’ý.”
Allah Rahmet eylesin
|
